مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید
ساعت ۸:٠٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ امرداد ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

فرار رسیدن نیمه شعبان سالروز میلاد با سعادت حضرت مهدی موعود (عج) و را به تمامی منتظران واقعی آن حضرت  تبریک و تهنیت عرض می کنم.


 
از این به بعد اضطراب ممنوع
ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ امرداد ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

اضطراب ممنوع

در تعالیم اسلامی، روشها و شیوه های گوناگونی برای مقابله با اضطراب ذکر شده اند. اصلی ترین عامل برای رسیدن به آرامش، حفظ آن و غلبه بر اضطراب، «ایمان به خداوند» بیان شده است. حضرت علی (علیه السلام) در روایتی کوتاه می فرمایند: «ایمان بیاور تا در امان باشی.» آن حضرت همچنین ایمان به خدا را مساوی آرامش و امنیت می دانند و می فرمایند: «ایمان همان امنیت و آرامش است.»

اینک به برخی از آثار ایمان به خدا و چگونگی آرام بخشی آنها می پردازیم:

الف- خوش بینی-ایمان مذهبی به تلقی انسان از جهان شکل خاصی می دهد، به این نحو که آفرینش را هدفدار و هدف را خیر و تکامل و سعادت معرفی می کند. طبعاً این طرز تلقی از جهان دید انسان را نسبت به نظام کلی هستی و قوانین حاکم بر آن خوش بینانه می سازد. لازم به تذکر است که یکی از راههای تقویت این خوش بینی استفاده از لحظه هاست.


 
عیب جویى ممنوع!
ساعت ٧:۳٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٥ امرداد ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:
عیب جویی

 

 ... وَلاتَلْمِزُوا اَنْفُسَکُم

به یکدیگر طعن مزنید و عیب جویى ننمایید.

 یکى از پایه‏هاى تکامل روحى این است که هر فردى، وضع روحى خود را از نظر عیوب و نقایص اخلاقى، مورد بررسى قرار دهد و چهره باطنى خود را از نزدیک، در آیینه (خودشناسى) مشاهده کند، تا ریشه رذایلى را که در روح و روان او پدید آمده است، قطع نماید.

مسأله (خودشناسى) ازنظر دانشمندان به قدرى اهمیت دارد که مى‏گویند: کسى که مى‏خواهد زنجیرهاى ناپاکیها را از هم بگسلد و از آثار منفى عیوب روانى نجات یابد، نه تنها در فصول خاصى ازعمر باید به این موضوع بیندیشد، بلکه همه روزه به هنگامى که غوغاى زندگى به سکوت و خاموشى مى‏گراید، نتیجه و علل اعمال روز گذشته خود را روى کاغذ بیاورد و با بى‏طرفى کامل آنها را مورد بررسى قرار دهد و آنچه را ناشایست یافت، تصمیم بر ترک آنها بگیرد.

امیرمؤمنان(ع) مى‏فرماید: (عَلَى العاقِلِ اَنْ یُحْصى مِنْ نَفْسِهِ مَساویها فى‏الدّین والرأى والاخلاق وَالآداب فیجمَعَ ذلکَ فى صَدره اَو فى کتابٍ وَیَعْمَلَ فى اِزالَتِها؛ [1]

بر هر خردمندى لازم است که عیوب مذهبى و فکرى و اخلاقى و معاشرتى خود را دقیقاً مورد بررسى قرار دهد و آنها را در سینه خود ضبط نماید و یا روى کاغذى بنویسد و سپس کوشش کند که تمام آنها را ریشه کن سازد).